|
ΚΑΡΙΤΣΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ Διαδικτυακή εφημερίδα των απανταχού Καριτσιωτών
|
Ράδιο 935
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Δεκέμβρης 2007 ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΟ ΜΑΤΙ ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Από δω και στο εξής όταν οι Καριτσιώτες βγαίνουν βόλτα στο Αλώνι του χωριού κοιτάνε ψηλά στον ουρανό και χαιρετάνε διότι κάποιοι άγνωστοι τους παρακολουθούν.Πεντακάθαρη λοιπόν φαίνεται η Καρίτσα από τους δορυφόρους που περικυκλώνουν την υφήλιο κάθε δευτερόλεπτο 24 ώρες την ημέρα.Έτσι τώρα με απλές κινήσεις στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή βλέπουμε κάθε σπίτι του χωριού, την κύρια εκκλησία την Ευαγγελίστρια, καθώς κι όλα τα μέρη όπως το Διάσελο, τη Μαλαβαζαίικη Χούνη και τα Ανάσκελα.Στην φωτογραφία που παραθέτουμε μπορείτε να δείτε τη δημοσιά που μας φέρνει στο χωριό. Χρησιμοποιώντας τα βελάκια πηγαίνετε αριστερά, δεξιά, πάνω και κάτω στη φωτογραφία. Επίσης έχετε τα κουμπιά + και - για τη μεγέθυνση και σμίκρυνση της φωτογραφίαςΑπό τα τρία κουμπιά στα δεξιά, μόνο το μεσαίο, το "δορυφορικό", ισχύει στην περιοχή μας. Έως ότου αποκτήσουμε μεγάλες εθνικές οδούς και ξενοδοχεία παρακαλούμε αγνοήστε τα άλλα δυο. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Οκτώβρης 2007 ΤΟ ΜΑΡΟΥΔΑΙΙΚΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΩΝ ΜΑΡΟΥΔΑΙΩΝ Το Μαρουδαίικο αντάμωμα κάθε χρόνο είναι πραγματικότητα. Τα τελευταία χρόνια αυτή η συνάντηση γίνεται κάτω από το Γερο-πλάτανο δίπλα στο Μαρουδαίικο πηγάδι και τους παλιούς Μαρουδαίικους κήπους. Έτσι και αυτή τη χρονιά όλοι βρεθήκαμε εκεί, χαρήκαμε, γελάσαμε, μιλήσαμε και γνωρίσαμε νέους ανθρώπους. Ονομάζομαι Ιωάννης Βασιλείου Γαβριήλ και η καταγωγή μου είναι από την Καρίτσα. Από το Μαρουδαίικο πηγάδι έχω τις καλλίτερες αναμνήσεις από τα παλιά, από τις δεκαετίες του ‘60 και ‘70. Από μικρός, από τα παιδικά μου χρόνια, ήμουνα παρόν στην περιοχή τα καλοκαίρια. Στην αρχή στην Καρίτσα μέχρι τα 12-13 χρόνια μου. Η μητέρα μου, η Μαρία Αναστασίου Τούντα (Μικρούτση), ήταν από την Καρίτσα. Πολλοί την γνώρισαν και την θυμούνται για την αγάπη της για το χωριό και τους πατριώτες της. Μετά τα 12-13 άλλαξα λίγο συνήθειες. Ερχόμουν κυρίως λίγο παρακάτω από το Μαρουδαίικο πηγάδι, στο καλύβι της θεια Διαμάντως και του μπάρμπα Νίκου Μαρουδά, στις Βαμπακιές, στο Κακαβούρι. Η θεια Διαμάντω ήταν αδελφή της μητέρας μου. Είχε παντρευτεί το Νίκο Χρ. Μαρουδά και έμενε στο καλύβι μόνιμα μαζί με τα ξαδέλφια Χρήστο και Τάσο (ζει στη Μελβούρνη). Το μέρος που είχε το καλύβι ήταν ένα όμορφο στανοτόπι απομακρυσμένο μέσα στη φύση, πολύ γραφικό. Μπορώ να πω ότι μαζί με αυτούς τους αγνούς ανθρώπους πέρασα αξέχαστα. Με αγαπούσαν και χαίρονταν όταν πήγαινα να τους δω, αλλά και εγώ αισθανόμουν το ίδιο. Πολλές οι αναμνήσεις μου από εκείνα τα χρόνια. Στο πηγάδι υπήρχε ζωή, υπήρχαν πολλές στάνες, η μία έφευγε η άλλη ερχόταν, υπήρχαν οι κήποι των Μαρουδαίων πανέμορφοι, όπως και ο κήπος της θεια Διαμάντως. Μαζεύαμε μαζί ντομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές, βλίτα, τρώγαμε σύκα. Ποτίζαμε τον κήπο βγάζοντας νερό από το πηγάδι του κήπου με το μαγκάνι και τον ντενεκέ δεμένο σε μια τριχιά. Ο ντενεκές είχε ένα πέταλο δεμένο στη μια άκρη για να βουλιάζει όταν έπεφτε στο πηγάδι. Πολλές φορές όταν ερχόμασταν με τα γίδια του μπάρμπα Νίκου, τρώγαμε κάτω από τον πλάτανο βγάζοντας από το τράστο ψωμί, τυρί, ελιές και ντομάτα από τον κήπο και στο τέλος πίναμε νερό από το πηγάδι με την τέστα. Συναντιόμασταν και με άλλους τσοπάνηδες και τα λέγαμε. Άλλες φορές κουβαλάγαμε νερό με τη θεία στο καλύβι με τα δοχεία φορτωμένα στα ζώα και πολλά άλλα... Εκεί γνώρισα τον μπάρμπα Γιώργη Χρ. Μαρουδά, παραθέριζε και αυτός για αρκετές μέρες. Ερχόταν με τον γαϊδαράκο του από το καλύβι ή το χωριό, είχε ένα κρεβατάκι κάπου εκεί στον κήπο του και την άραζε. Το πιρούνι και το κουτάλι του τα έβαζε εκεί δίπλα από το κρεβάτι χωμένα τα μισά μέσα στις πέτρες του τοίχου. Πολλές ιστορίες μας έλεγε για την Μικρά Ασία, το Εσκί Σεχίρ κλπ. Εκεί γνώρισα και τα άλλα αδέλφια, τα παιδιά του παππού του Χρήστου, και τις οικογένειές τους, όπως τον μπάρμπα Θανάση, τον μπάρμπα Δημήτρη (Σέρβο) στο Χάνι κλπ. Το Χάνι τότε ήταν γεμάτο από παιδιά, αργότερα άδειασε έφυγαν όλοι για την Αυστραλία εκτός από το Γιάννη. Εκεί έτρεχα με τα άλογα, τα σαμάρωνα, έψαχνα να τα βρω από την νυχτερινή βοσκή και να τα φέρω να τα ποτίσω, έτρεχα με τα γίδια και άλλα πολλά ακόμα… Θα ήταν λοιπόν αδύνατο μετά από όλα αυτά, έχοντας και το μεράκι, να μην ασχοληθώ και να βοηθήσω να γίνει αυτή η καταγραφή των Μαρουδαίων, όταν διαπίστωσα ότι υπήρχε κάποια δυσκολία στον τρόπο καταγραφής και εμφάνισης των στοιχείων. Βέβαια αυτή η καταγραφή δεν έγινε μόνο από ένα άτομο. Βοήθησαν πάρα πολλοί: Εδώ θα αναφερθώ πρώτα στον αείμνηστο Παναγιώτη Γ. Μαρουδά τον πατέρα του Στέλιου, τον κουμπάρο μου, ο οποίος κατέγραψε και μας άφησε τα πρώτα στοιχεία τα οποία παραχωρήθηκαν από τον Στέλιο και την οικογένειά του. Κατόπιν έχουμε την αναζήτηση και καταγραφή των διαθέσιμων στοιχείων από τα αρχεία του Δήμου που έγινε από τη Μαρία Μ. Σταματοπούλου. Ακολούθησαν πολλές συζητήσεις και συνεντεύξεις με διάφορα άτομα, Μαρουδαίους, οι οποίοι με τα στοιχεία που έδωσαν βοήθησαν πάρα πολύ. Δεν μπορούμε να τους απαριθμήσουμε όλους, όμως κάποιοι από αυτούς είναι:
Ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο δύσκολο σε αυτή την αναζήτηση ήταν αυτό των Μαρουδαίων του εξωτερικού. Αυτοί που έφυγαν τα δύσκολα εκείνα χρόνια στα τέλη του 1800 αρχές του 1900, όπως και αργότερα στις δεκαετίες του ‘60 και ‘70. Όμως εδώ είχαμε την τύχη να μας βοηθήσει ένας ομογενής από την Καρίτσα γεννημένος στην Αυστραλία, ο Στέλιος Διαμαντή Χαγιάς. Ο Στέλιος δεν έχει επισκεφθεί ποτέ την Ελλάδα, όμως οι γνώσεις του σχετικά με ότι αφορά το χωριό των προγόνων του είναι αξιοθαύμαστες. Ο σκοπός του είναι να καταγράψει το γενεαλογικό δέντρο της Καρίτσας, αλλά και τις προεκτάσεις του οπουδήποτε υπάρχουν αυτές, σε άλλα χωριά, σε άλλες πόλεις αλλά και στο εξωτερικό, προεκτάσεις που προήλθαν κυρίως από γάμους και μεταναστεύσεις. Πολύ δύσκολη η προσπάθειά του, όμως αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε πολύ ικανοποιητικό σημείο. Η καταγραφή αυτή σήμερα πλησιάζει τα 10000 άτομα, άτομα που συνδέονται με την Καρίτσα, που κάποια από τις ρίζες τους ακουμπά εκεί... Η εμπειρία του Στέλιου μεγάλη καθώς και η βοήθειά του στην αναζήτηση των στοιχείων των Μαρουδαίων του εξωτερικού. Μεγάλη επίσης και η προσφορά του αφού μας έδωσε χώρο στο Ίντερνετ, εκεί που έχει τη δική του εργασία της Καρίτσας, μεταφέροντας εκεί τα στοιχεία των Μαρουδαίων στη διεύθυνση: http://tribalpages.com/tribes/karitsa με password: karitsa. Έτσι τα στοιχεία αυτά είναι διαθέσιμα σε οποιονδήποτε στον κόσμο έχει τη δυνατότητα και τη διάθεση να τα διαβάσει και να ανακαλύψει τις ρίζες του. Για να το κάνει αυτό κάποιος χρειάζεται τη βοήθεια ενός υπολογιστή ο οποίος στις επόμενες γενεές θα είναι κάτι αναγκαίο σαν το μπρίκι που φτιάχνουμε τον καφέ στο σπίτι μας σήμερα. Η ιστορία αυτή της καταγραφής των Μαρουδαίων έχει ξεκινήσει εδώ και 3 χρόνια και συνεχίζεται μέχρι να φτάσει σε ικανοποιητικό σημείο. Κυρίως χρειάζεται μεγάλη προσοχή για το οτιδήποτε έχει καταγραφεί να είναι σωστό. Για να επιτύχει αυτός ο στόχος χρειάζεται η βοήθεια όλων των Μαρουδαίων. Ο Θανάσης Σταματόπουλος (e-mail: tomstamat@yahoo.gr ) είναι το άτομο που συγκεντρώνει όλες αυτές τις αλλαγές και παρακολουθεί την ενημέρωση των στοιχείων. Έτσι θα μπορέσει να ολοκληρωθεί σύντομα αυτή η καταγραφή και να δοθεί στις επόμενες γενεές των Μαρουδαίων για να συνεχίσουν. Εκτός από το δέντρο των Μαρουδαίων ο Στέλιος έχει επεκταθεί ήδη έχοντας καταγράψει και άλλα ονόματα του Γερακιού όπως Βράττη, Κωνστιάντου, Τσολομίτη κλπ, ονόματα που εμπλέκονται στις αναζητήσεις του, τα οποία επίσης μπορεί να βρει κανείς στην πιο πάνω διεύθυνση. Αν δεν υπάρξει καμία αντίρρηση, θα μπορούσε να καταγραφεί το γενεαλογικό δέντρο του συνόλου των ονομάτων του Γερακιού με αυτό τον τρόπο. Παράλληλα και με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να αναφερθώ και σε μια άλλη εργασία που υπάρχει στο διαδύκτιο, τη σελίδα της Καρίτσας. Βρίσκεται στη διεύθυνση http://Karitsa.tripod.com και έχει δημιουργηθεί από έναν άλλο πατριώτη που ζει στην Αυστραλία, τον Δημήτρη Βαγγέλη Κατσάμπη. Με την αξιέπαινη αυτή προσπάθεια και το μεράκι του, κατόρθωσε να ενώσει τους απανταχού Καριτσιώτες σε ένα κοινό σημείο αναφοράς, θυμίζοντας στους παλιούς και γνωρίζοντας στους νέους την ιστορία του χωριού, που αν δεν καταγραφεί κάπου θα ξεχαστεί. Είναι πραγματικά μια αξιόλογη εργασία αυτή του Δημήτρη. Με την ευκαιρία επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω την οικογένεια των Μαρουδαίων για την τιμητική διάκριση προς το πρόσωπο μου σε αυτό το αντάμωμα, διάκριση για την συμμετοχή μου στη συλλογή και καταγραφή των στοιχείων των Μαρουδαίων. ΙΩΑΝΝΗΣ Β ΓΑΒΡΙΗΛ e-mail: jogabr1945@yahoo.gr (Από εφημερίδα "Το Γεράκι", έκδοση Σεπτέμβρη-Οκτώβρη 2007) |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Μάιος 2007 ΔΙΑΣΗΜΟ ΓΕΡΑΚΙΤΙΚΟ ΣΟΪ ΤΙΜΑΕΙ ΚΑΡΙΤΣΙΩΤΗ ΣΥΝΤΟΠΙΤΗ
Ένας απόγονος της Καρίτσας πρόσφατα αναγνωρίστηκε και τιμήθηκε για την πολύτιμη συμπαράστασή του προς ένα από τα επικρατέστερα σόγια του Γερακιού. Στο Γιάννη Γαβριήλ, στην Αθήνα γεννημένο και μεγαλωμένο γιο της Μαρίας Αναστασίου Τούντα (Μικρούτση), από την Καρίτσα, απονεμήθηκε τιμητική πλακέτα από τους Μαρουδαίους στο παραδοσιακό τους αντάμωμα στις 27 του Μάη 2007, στα στανοτόπια και τους παλιούς Μαρουδαίικους κήπους γύρο στο θρυλικό Μαρουδαίικο Πηγάδι έξω από το Γεράκι στη θέση Κακαβούρι. Πάνω από 100 απόγονοι όλων των ηλικιών, από το μεγάλο αυτό σόι, από όλη την Ελλάδα καθώς ακόμα και από το εξωτερικό βρέθηκαν στα πατρώα τους εδάφη για άλλη μια φορά να γιορτάσουν την κοινή τους προέλευση που διατηρείται εδώ και εκατοντάδες χρόνια. Ένα από τα κυριότερα σημεία της εκδήλωσης ήταν η παρουσίαση του οικογενειακού τους δέντρου που ο Γιάννης μαζί με άλλον απόγονο της Καρίτσας, τον Αυστραλογεννημένο Στέλιο Διαμαντή Χαγιά, βοηθήσανε ενδιαφερόμενα μέλη από το σόι να ξεκινήσουν να καταγράφουν. Ο Στέλιος εκτιμάει πάρα πολύ την πολύτιμη βοήθεια του Γιάννη, ιδιαίτερα την αναδίφηση σε αρχικές πηγές. Καθώς αναφέρει ο ίδιος, «Χωρίς τις προσπάθειες του Γιάννη Γαβριήλ, η καταγραφή των οικογενειακών δέντρων των Καριτσιωτών δεν θα ήταν τόσο ολοκληρωμένη όσο σήμερα είναι. Ο Γιάννης απαιτεί τα γεγονότα και τα στοιχεία να παρουσιάζονται με λεπτομέρεια και ακρίβεια. Αφάνταστοι είναι οι κόποι του να αναγράψει και να καταρτίσει σχετικά στοιχεία από τα υπάρχοντα αρχεία της Καρίτσας και του Γερακιού.» Είναι ενδιαφέρον ότι οι Μαρουδαίοι είναι παρακλάδι των φημισμένων Μαυρομιχαλαίων, ένα από τα πιο μεγάλα και πιο γνωστά σόγια της αδούλωτης Μάνης. Με επιμελή και προσεκτική έρευνα ο Γιάννης και ο Στέλιος βοηθάνε νεότερα μέλη από το σόι αυτό να κάνουν τις αλληλοδιασυνδέσεις στο πέρασμα των χρόνων πιο ξεκάθαρες. Ένα από τα νεότερα μέλη, ο Θανάσης Σταματόπουλος, αγκάλιασε αυτή την προσπάθεια και είναι κοντά. Σχετικά για την τιμή προς τον Γιάννη ο Θανάσης δηλώνει, «Η πλακέτα που αποδόθηκε στο Γιάννη, είναι το ελάχιστο ως φόρο τιμής που μπορούμε να δείξουμε στο πρόσωπό του για την αξιοπρεπή δουλειά καθώς και για το μεράκι που έδειξε στην έρευνα και σύνταξη του γενεαλογικού μας δέντρου.» Διάφορες οικογένειες Καριτσιωτών, φυσικά, συνδέονται άμεσα με το οικογενειακό δέντρο των Μαρουδαίων, που έχει κοινούς κλάδους με τα οικογενειακά δέντρα των Καριτσιωτών που ο Στέλιος ξεκίνησε να καταγράφει εδώ και πέντε χρόνια, το 2002. Αν κι ο Γιάννης ο ίδιος δεν συνδέεται άμεσα με τους Μαρουδαίους τρέφει ιδιαίτερη αφοσίωση για την περιοχή και τους ανθρώπους της. Από την άλλη πλευρά, ο Στέλιος είναι όγδοης γενεάς απόγονος του αρχαιότερου Μαρουδά που μέχρι τώρα έχουν ανακαλύψει. Είχε γεννηθεί γύρω στα 1740 και θεωρείται ο κοινός πρόγονος όλων των Μαρουδαίων του Νότιου Πάρνωνα και των απογόνων τους σε όλη την Ελλάδα καθώς επίσης και στο εξωτερικό. Οι Μαρουδαίοι εκτιμούν πολύ τις προσπάθειες να ανακαλυφτούν οι ρίζες τους. Η τιμητική πλακέτα που απονεμήθηκε στον Γιάννη Γαβριήλ αποτελεί χειρονομία βαθιάς εκτίμησης. Εύγε στο Γιάννη. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Απρίλης 2007
Η Κατερίνα Ροζακλή διοργανώνει ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΔΕΛΑΪΔΑ Σημαντική τελευταία είναι η συνεισφορά μιας Καριτσιωτοπούλας στην πολιτιστική και αθλητική ζωή της ελληνικής παροικίας στη Νότια Αυστραλία. Πρόκειται για την Κατερίνα, κόρη του Παναγιώτη Δ Ροζακλή ο οποίος έφυγε από την Καρίτσα το 1964 για να εγκατασταθεί στη Αδεαλαϊδα της Αυστραλίας. Εκτός από την ευθύνη που έχει αναλάβει ως συντονίστρια της νεολαίας στην τοπική επιτροπή του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ), η ακούραστη Κατερίνα με χαρά δέχτηκε το κάλεσμα να βοηθήσει στη διοργάνωση των Πανελλήνιων Αγώνων που θα λάβουν χώρα στην Αδελαϊδα το Σαββατοκύριακο 21-22 Απριλίου. Στους αγώνες πρόκειται να συμμετέχουν περισσότεροι από 500 ελληνικής καταγωγής αθλητές από όλη την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και την ευρύτερη περιοχή της Ωκεάνιας. Τα αγωνίσματα περιλαμβάνουν κλασικό αθλητισμό, ποδόσφαιρο, μπάσκετ, πάλη και κολύμπι. Να σημειωθεί ότι το 2004 η Κατερίνα προσέφερε τις υπηρεσίες της εθελοντικά προκειμένου να βοηθήσει στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα. «Από τότε που ήμουν μικρό κοριτσάκι ήμουνα διακατεχόμενη με τους Ολυμπιακούς Αγώνες,» είπε τον καιρό εκείνο στα μέσα ενημέρωσης η τότε φοιτήτρια , «αλλά για μένα περισσότερο είναι οι συναισθηματικοί δεσμοί και οι συναισθηματικές αξίες γιατί θα έχω τη ευκαιρία κάποτε να πω στα εγγόνια μου, «Εκεί ήμουν κι εγώ!»» |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Αύγουστος 2006 Τσέστερ,
Τζωρτζ και Κάρη
ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΤΑΤΟΠΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ, ΝΑ ΜΗ ΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΡΑΜΙ
(Αναδημοσιεύεται από την εφημερίδα The Virginia Pilot που παρουσιάζει ανάμεσα σε άλλα κι ένα κομμάτι από τη ζωή ενός εκ των απογόνων της Καρίτσας που διαπρέπει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πρόκειται για τον επιχειρηματία Γεώργιο Θωμά Προφύρη, γιο της Καριτσιώτας Όλγας Γιωργάκη Τσεμπελή (Φαρμάκη). Ο Προφύρης γεννήθηκε στον Άγιο Αντρέα το 1925 αλλά μεγάλωσε στις Ηνωμένες Πολιτείες.)
VIRGINIA BEACH - Πρόκειται για το μοναδικό τραπέζι με την επιγραφή «Κρατημένο», με τηλέφωνο και με μια γλάστρα ινδοκαλάμου. Το μοναδικό που ο καφές έρχεται σε ιδιαίτερες κούπες - μεγάλες κούπες με κουκίδες. Πρόκειται για τη μοναδική γωνιά με δύο τράπουλες δίπλα στο σιρόπι σφενδάμνου. Εδώ, στην πρώτη γωνιά δίπλα στον μπουφέ του πρωινού του Old Country Pancake House (Παραδοσιακό Χωριάτικο Εστιατόριο), θα βρείτε τον Τσέστερ, τον Τζωρτζ και τον Κάρη. Έρχονται σχεδόν κάθε πρωί μετά τις δέκα. Είναι μια παρέα από τρεις επιχειρηματίες της παραλίας που συναντιόνται μ' αυτόν τον τρόπο εδώ και δεκαετίες. Με σύνολο κάπου 160 χρόνων διαμονής εδώ, έχουν δει τα οικοτροφεία να αντικαθιστούνται από τα ξενοδοχεία, τις παράνομες ρουλέτες να παραδίδουν τη θέση τους στα ηλεκτρονικά παιχνίδια και την τιμή μιας μεγάλης πίτσας να εκτοξεύεται στα ύψη από το ένα δολάριο στα δεκάξι. Έχουνε επίσης ανοίξει και κλείσει αρκετές επιχειρήσεις πάνω στη λωρίδα αυτή και έχουν κερδίσει τη συμπάθεια των νέων επιχειρηματιών και των υπαλλήλων του δήμου. «Όλοι τους έχουν πετύχει,» λέει ο John Atkinson, θησαυροφύλακας του δήμου. «Άνθρωποι με όρεξη για δουλειά, δώδεκα και δεκάξι ώρες την ημέρα, θα βγάλουν περισσότερα χρήματα από κείνους που σταματάνε μετά από οχτώ.» Η επιτυχία τους δεν είναι κάτι που θέλουν να συζητάνε. Ο τόπος συνάντησης στο εστιατόριο Oceanfront (Παραλία) είναι εκεί που ο Τσέστερ Λ Ροντίο, ο Τζώρτζ Προφύρης και ο Κάρη Καρατζώρτζ κάνουν κουβέντα για τα παλιά χρόνια τα καλά, κατακρίνουν την ανάπτυξη των παραθαλάσσιων θέρετρων, λογομαχούν για τους πολιτικούς και παίζουν ραμί. «Χρόνια τώρα, φωνάζουμε αναμεταξύ μας,» λέει ο 84χρονος Τσέστερ του οποίου η κόρη έχει το εστιατόριο. «Ο καθένας χρειάζεται να έχει κάτι να κάνει κάθε μέρα. Πρέπει να έχεις κάποιο λόγο να σηκωθείς, είτε για ένα όμορφο κορίτσι, είτε να πας για ψάρεμα, είτε να κάνεις βαρκάδα ή απλά να πας κάπου να περάσεις την ώρα σου.» Για αυτούς τους τρεις μετράει η κουβέντα και η παρέα. «Καλημέρα παιδιά!» φωνάζει ο Τσέστερ με σοβαρή φωνή καθώς πλησιάζει τη γωνιά, «Όλα καλά εδώ;» Η εγγονή του, σερβιτόρα στο εστιατόριο, φθάνει με τον καφέ και το νερό. «Γεια σου αγάπη,» την χαιρετάει με ένα φιλί στο μάγουλο. Σ’ αυτή ακριβώς τη γωνία, στη συμβολή 14th Street και Atlantic Avenue, το 1949 ο Τσέστερ άνοιξε την πρώτη του επιχείρηση, The Doll House (εστιατόριο - Οίκος Κούκλων). Ακριβώς εκεί, λέει δείχνοντας από μέσα από το τζάμι. Εκεί που σήμερα είναι το κιόσκι που νοικιάζονται τα ποδήλατα, κοντά στην επιγραφή, «Μη βλαστημάτε.» «Από το Maine στο Miami, από το Frisco στο Philly, δεν μπορείτε να κτυπήσετε το Doll House στα χοτ ντογκ και το τσίλι.» Κάπως έτσι πήγαινε το παλιό διαφημιστικό σλόγκαν. Ο Τσέστερ ίσως χρειαστεί να σας ξέρει κάμποσο καιρό προτού σας το πει. Θα το απαγγείλει μόνο μια φορά. Είναι από την Πενσυλβάνια, μετακόμισε εκεί που σήμερα γνωρίζεται ως Virginia Beach (Παραλία της Βιρτζίνια) μετά από τη θητεία του στο στρατιωτικό κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου. Ήταν ένας από τους ιδρυτές του λέσχης Peppermint Beach Club, μια από τις λίγες αίθουσες χορού στην παραλία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του εξήντα. Τα μουσικά συγκροτήματα Bill Deal and the Rhondels, Sebastian και οι House Rockers, Little Willie και τα Impressions όλα έχουν παίξει στο Peppermint. Οι ντόπιοι μαζεύονταν εκεί μέχρι την ώρα που έκλεινε χορεύοντας το τουίστ, το τζερκ, το κλαμ και το σουίμ. Καθώς πλησίαζε η δεκαετία του εβδομήντα ο Τσέστερ άνοιξε εστιατόριο στη συμβολή της 16th και της Atlantic, εκεί που ήταν το παλιό παράνομο κουτούκι. Σήμερα, εκεί είναι το εστιατόριο Upper Deck (Πάνω Κατάστρωμα). Ο Τσέστερ και ο Τζώρτζ γνωριστήκανε στις αρχές της δεκαετίας του πενήντα. Ο Κάρη ήρθε δέκα χρόνια αργότερα. Συναντιόνταν γύρο στην παραλία ή στη λέσχη American Legion στην Laskin Road, όπου πηγαίνανε όταν κλείνανε το μαγαζί στις έντεκα το βράδυ. Τον καιρό εκείνο, η Atlantic Avenue ήταν ένα κομμάτι με οικοτροφεία, το καθένα με κοινή τραπεζαρία. Δεν υπήρχαν πολλά εστιατόρια και μόνο λίγα ξενοδοχεία. Ο δρόμος είχε σκορπισμένα καταστήματα ιματισμού, κουρεία, εστιατόρια θαλασσινών και καταστήματα παπουτσιών. Όποτε οι άντρες βγαίνανε έξω τα βράδια φορούσαν σακάκι. Κανείς δεν έκανε βόλτα στο δυτικό μέρος του δρόμου με μαγιό. Υπήρχαν ακόμα και οι λέσχες όπως το Dunes Club, το 2 O’Clock Club, το O Club και το Latin Quarter. Οι τρεις φίλοι συχνάζαν σ’ όλες αυτές τις λέσχες. Τι παραστάσεις που είχανε αυτά τα κέντρα. Κόμικς, μεγάλα μουσικά συγκροτήματα, χορούς, τζόγο στα πίσω δωμάτια, ακόμα και οινοπνευματώδη ποτά. Κάποιος πληρωνότανε να κάνει στραβά μάτια. «Ήταν παράνομα, αλλά είχαν διασκέδαση,» λεει ο 81χρονος Τζωρτζ. «Είχαμε περισσότερη διασκέδαση τότε από τι έχουμε σήμερα, κι αυτό είναι κρίμα.» Αν του πέρναγε του Τζωρτζ η πόλη θα είχε φτιάξει προ πολλού εγκαταστάσεις διασκέδασης στην οδό 17th Street. Αντιθέτως, λέει, μερικές φορές το περιβάλλον φαίνεται επίσημο και αποστειρωμένο. Οι υπάλληλοι του δήμου προωθούν ένα προσιτό προς την οικογένεια θέρετρο. Η Atlantic Avenue πλημμυρίζει από καταστήματα σουβενίρ, όλα με τα φτηνά αναμνηστικά της παραλίας της Βιρτζίνια. Η υπηρεσία ευγένειας συνεισφέρει στη συγκράτηση όποιας συμπεριφοράς που θεωρείται ακατάλληλη. Πολυκατοικίες εμφανίζονται δω και κει. «Δεν υπάρχει πολύ νοσταλγία πλέον,» λέει ο Τσέστερ. Ο Κάρη, που είναι εβδομηντάρης, πιστεύει μερικά πράγματα θα μπορούσαν να έχουν γίνει καλύτερα προς χάρη του τουρισμού. Να καταργηθούν οι τροχιές των τρόλεϊ. Να καταρτιστεί πρόγραμμα για την ψυχαγωγία όλων των ηλικιών. Γνωρίζει, ωστόσο, για να παραμείνει επιτυχημένος επιχειρηματίας μερικές φορές χρειάζεται κι αυτός να συμμετέχει στις αλλαγές. Τους καλοκαιρινούς μήνες ο Κάρη τις περισσότερες μέρες έρχεται στο Old Country χαρούμενος και αναπαυμένος, ντυμένος με σορτς. Αποκαλεί το σημείο συνάντησης «τραπέζι της κουβέντας.» Ο καθεαυτού Νεοϋρκέζος είναι πρώην ναυτικός. Η πρώτη του επιχείρηση ήταν αίθουσα χορού εκεί που σήμερα υπάρχει η Chesapeake. Μετακόμισε στο Virginia Beach το 1960 και τον ίδιο χρόνο αγόρασε το καφέ «Lee’s Jet Lounge» στην παραλία. Ήταν τόπος συνάντησης των ναυτικών. Απέναντι ήταν το Kitchin’s Kitchen (εστιατόριο). Πολλές γυναίκες, επί το πλείστον δασκάλες, συχνάζανε εκεί. Οι ναυτικοί και οι δασκάλες πηγαινοέρχονταν από το ένα μαγαζί στο άλλο, θυμάται ο Κάρη. «Αυτό κάπως ταίριαζε,» λέει με ένα πονηρό χαμόγελο. Ο Κάρη ήταν ιδιοκτήτης των εστιατόριων Lemon Tree Pancake House και Heritage Inn όπως και του μοτέλ Holiday Sands Motel στην παραλία. Ετούτο το καλοκαίρι, μετά από σαράντα χρόνια, ο Κάρη γκρέμισε το μοτέλ. Στη θέση του χτίζει ξενοδοχείο δεκατεσσάρων οροφών με διαμερίσματα στη κορφή. Το ξέρει αυτό τον βάζει στην ίδια κατηγορία με τους ανθρώπους που ο ίδιος μερικές φορές κατηγοράει, αλλά μας υπενθυμίζει ότι πρώτα απ’ όλα είναι επιχειρηματίας. «Δεν έχεις επιλογή, εάν έχεις περιουσία και επενδύσεις και είσαι εδώ,» λέει, «πρέπει να το κάνεις, πρέπει να είσαι μέσα.» Μια μέρα κανά δυο νεότεροι επιχειρηματίες της παραλίας θα μπούνε κι αυτοί μέσα στη παρέα στη γωνιά. «Χρειαζόμαστε μερικούς πιο νέους εδώ γύρω για να μας κρατάνε κεφάτους,» ο Τσέστερ λέει. Κουβεντιάζουν και ανταλλάζουν πειράγματα σαν παίζουν ένα φιλικό ραμί. Το ραμί, ο Τζώρτζ λέει, είναι ένα παιχνίδι σκεπτόμενου ανθρώπου. Και τούτη την ημέρα ο Τζωρτζ πιστεύει ότι μπορεί να νικήσει τον νεότερό του αντίπαλο, τον οποίο αποκαλεί «τζούνιορ» (μικρό!). Ο πιο μικρός μοιράζει κι ο Τζωρτζ παίρνει τα δέκα χαρτιά του. Τα ανοίγει στην παλάμη και τα πειράγματα αρχίζουν. «Τώρα λέμε, θα σου δείξω τι θα κάνω,» λέει, περιμένοντας τη σειρά του να παίξει το χαρτί και να αβγατίσει τους πόντους του. Είναι μπροστά 147 με 41, άλλους τρεις πόντους για τη νίκη. «Έχεις ποτέ χάσει τόσο άσχημα;» τον ρωτάει. Μερικά καλά παιξίματα του αντιπάλου του κι ο Τζωρτζ παριστάνει τον φοβισμένο. «Μου κάνεις τέτοια, παλιοτόμαρο,» φωνάζει. Αν κερδίσεις το παιχνίδι, ξέρεις πού είναι η προβλήτα της θάλασσας; Θα πάω κει να πηδήσω.» Δεν είναι ανάγκη. Του Τζωρτζ του αρέσουν τα χαρτιά. Αγαπάει τα καζίνα. Έχει πάει σε πολλά γύρω στον κόσμο. Κάνα δυο φορές κάθε χρόνο, αυτός με την παρέα του, καταφθάνουν στο Λας Βάγκας όπως και στο Ατλάντικ Σίτυ. Με χαρά μοιράζει ιστορίες από τα ταξίδια του. Δείχνει φωτογραφίες των παιδιών του και των εγγόνων του από το πορτοφόλι. Έχει και μια πολύ όμορφη ασπρόμαυρη δικιά του απ’ όταν ήταν νέος. Γεννημένος στην Ελλάδα, ο Τζωρτζ μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη. Ακούγεται ακόμα η προφορά του. Μετά από το ναυτικό πέρασε από το Πόρτσμουθ να δει την αδερφή του. Αποφάσισε να μείνει και άνοιξε εκεί εστιατόριο «The Normady» το 1946. Στην παραλία οι επιχειρήσεις του περιέλαβαν το ξενοδοχείο Atlantic, και το νυχτερινό κέντρο διασκέδασης Act III. Ο Τζωρτζ με τους συνεταίρους αγοράσανε το κατάστημα εστίασης Pocahontas Pancake House στην Atlantic Avenue στα μέσα της δεκαετίας του εβδομήντα. Είναι επίσης ο επιχειρηματίας πίσω από την αλυσίδα Waffletown USA που στη δεκαετία του '80 άνοιξε εστιατόρια στη Σιγκαπούρη και στην Ταϊβάν. Πούλησε το τελευταίο του παράρτημα πριν πάνω από δέκα χρόνια, άλλα έχει ακόμα ενδιαφέρον ως σύμβουλος και μεσίτης. Ένα πρωί κάτω από το τραπέζι σιγά-σιγά τραβάει από το πορτοφόλι του μια διαφήμιση από εφημερίδα. Κοίτα δω, ψιθυρίζει. Ψάχνει για αγοραστή αλυσίδας μεξικάνικων εστιατόριων. Ο Τζωρτζ αστειεύεται ότι η παλιά του μνήμη σήμερα είναι καλύτερη απ’ την πρόσφατη αφού ανακατεύει το καφέ του με το μοναδικό κοινό κουτάλι στο τραπέζι και πρόθυμα πλάθει ανέκδοτα για τη γωνιά αυτή. Μερικές φορές κοιτάει έξω από το παράθυρο του Old Country Pancake House. Νεαρές με μπικίνι τρέχουν δω και κει γύρω από το παγωτάδικο κει κοντά. Οικογένειες τριγυρίζουν να βρουν στάθμευση ποδηλάτου με τέσσερες ρόδες. Ο Τζωρτζ ακόμα θυμάται πώς ήτανε κάποτε τούτη η μεριά. «Η αλλαγή είναι αναπόφευκτη,» λέει. Είναι κάτι που η παρέα το δέχεται, αλλά αγαπάνε οτιδήποτε παραμένει ανάλλαχτο. Μια κούπα καφέ. Κουβέντα για τα χρόνια τα παλιά. Τράπουλα. Ο Τσέστερ, ο Τζωρτζ και ο Κάρη. GILLIAN GAYNAIR Ερευνήτρια ειδήσεων Kimberly R. Kent Από την εφημερίδα • THE VIRGINIAN-PILOT 13 Αυγούστου 2006 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Μάης 2006 ΧΤΙΣΤΗΚΕ
Ο ΤΟΙΧΟΣ ΑΝΤΙΣΤΗΡΙΞΗΣ Ολοκληρώθηκε η διάνοιξη, τσιμεντόστρωση
και κατασκευή τοίχου αντιστήριξης του
δρόμου από την κεντρική βρύση του χωριού
μέχρι το σπίτι του Γιάννη Κρητικού,
μήκους περίπου 200 μέτρων. (Από εφημερίδα "Το Γεράκι", έκδοση Μάη-Ιούνη 2006) |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Μάης 2005 ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΔΙΚΤΥΟ ΥΔΡΕΥΣΗΣ Ολοκληρώθηκε το έργο της κατασκευής του δικτύου ύδρευσης της Καρίτσας, προϋπολογισμού 570.000,00 Ευρώ και απομένει η αποκατάσταση των φθαρμένων δρόμων τσιμεντοστρώσεων και ασφαλτοστρώσεων που προήλθαν από την κατασκευή του δικτύου. (Από εφημερίδα "Το Γεράκι", έκδοση Μάη-Ιούνη 2005) |
Μάης 2005 ΑΓΟΡΑΣΤΗΚΕ Η ΥΔΡΟΦΟΡΑ Παρελήφθη επίσης ειδικό όχημα, υδροφόρα, για την κάλυψη των αναγκών μεταφοράς νερού στην Καρίτσα την περίοδο που το υπάρχον νερό δεν επαρκεί. Παράλληλα το όχημα αυτό είναι εξοπλισμένο κατάλληλα για την κατάσβεση πυρκαγιών και το πλύσιμο των δρόμων. (Από εφημερίδα "Το Γεράκι", έκδοση Μάη-Ιούνη 2005) |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Απρίλης 2005 ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ ΙΜΠΡΑΗΜ ΑΠΟ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΓΕΡΟΝΘΡΩΝ Κατά την πρώτη επιδρομή που έκανε ο Ιμπραήμ στη Λακωνία το 1825 πέρασε και από τα χωριά του Δήμου Γερονθρών. Σύμφωνα με τις πηγές που υπάρχουν, στα χωριά Γεράκι, Αλεποχώρι και Καρίτσα βρισκόταν την 11 και 12 Σεπτεμβρίου 1825. Μάλιστα στις 12 Σεπτεμβρίου έκαψε το Γεράκι, ενώ στις 14 έλαβε χώρα το ολοκαύτωμα στο Παλαιομονάστηρο του Βρονταμά. Όπως είναι γνωστό, απ' όπου πέρασε ο Ιμπραήμ, δεν έμεινε τίποτε στη θέση του. Παντού λεηλασία, καταστροφή, ερήμωση και αιχμαλωσία. Για τους αιχμαλώτους, κυρίως γυναικόπαιδα, που πήρε από τη Λακωνία, στα Γενικά Αρχεία του Κράτους σώζονται τρεις καταστάσεις. Η πρώτη φέρει ημερομηνία 24 Αυγούστου 1828 και έχει συνταχθεί από τη Δημογεροντία Λακεδαίμονος, που είχε έδρα τον Μυστρά. Η δεύτερη κατάσταση έχει συνταχθεί από τον τοποτηρητή Έλους Κύριλλο Παμφίλου την 16 Αυγούστου 1828, με έδρα τη Σκάλα, ενώ η τρίτη έχει συνταχθεί από το διοικητή Λακεδαίμονος Νικόλαο Καρόρη την 29 Νοεμβρίου 1837, με έδρα τη Σπάρτη. Οι καταστάσεις αυτές δημοσιεύτηκαν σε άρθρο του Ηλία Παπαθανασόπουλου στο περιοδικό «ΛΑΚΩΝΙΚΑ» (τεύχη 41 και 42 έτους 1970, σελ. 139-142 και 172-75), ενώ οι καταστάσεις που αφορούν το Γεράκι και την Καρίτσα περιλαμβάνονται και στο βιβλίο «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΑΚΙΟΥ», του Τ. Γριτσόπουλου, ο οποίος παραπέμπει στο ανωτέρω περιοδικό. Επίσης τις καταστάσεις αυτές δημοσίευσε και ο Γ. Ρουμελιώτης με άρθρο του στην εφημερίδα «ΚΑΠΕΤΑΝ ΖΑΧΑΡΙΑΣ» (αριθ. Φυλ. 32 έτους 2000). Από τα δημοσιεύματα αυτά παραθέτουμε κατωτέρω τις καταστάσεις με τους αιχμαλώτους από τα χωριά Γεράκι, Αλεποχώρι και Καρίτσα. Η Ζαραφώνα (Καλλιθέα) δεν αναφέρεται σε κάποια από αυτές. Ο αριθμός των αιχμαλώτων αυτών, οι οποίοι αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν όλοι γυναικόπαιδα, δεν είναι δυνατό να υπολογιστεί ακριβώς, γιατί ονόματα έχουν αναγραφεί και στις τρεις καταστάσεις, είτε με τα ίδια στοιχεία ή με λίγο διαφορετικά. Πάντως, σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας και από τα τρία χωριά οι αιχμάλωτοι ανέρχονται σε πενήντα, περίπου. Στις καταστάσεις που δημοσίευσε ο Παπαθανασόπουλος το Γεράκι και το Αλεποχώρι αναφέρονται δύο φορές και η Καρίτσα τρεις. Στη μία όμως από τις καταστάσεις των αιχμαλώτων της Καρίτσας, όπως φαίνεται, όλα τα ονόματα είναι Γερακιτών, πράγμα που επισημαίνει και ο κ. Γριτσόπουλος στο βιβλίο του (σελ. 390). Δηλαδή οι αιχμάλωτοι Καριτσιώτες είναι οι δύο πρώτοι αναφερόμενοι στην κατάσταση. Εντός παρενθέσεων παραθέτουμε τα στοιχεία που δημοσίευσε ο Ρουμελιώτης με μικρές διαφορές, αλλά είναι προφανές ότι πρόκειται για τα ίδια άτομα. Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημάνουμε ότι τότε, στη Μεθώνη, ανοίχτηκε ειδικό σκλαβοπάζαρο και τα δυστυχισμένα αυτά γυναικόπαιδα πουλήθηκαν και σκορπίστηκαν παντού και ιδιαίτερα στην Αίγυπτο. Ελάχιστα από αυτά ξαναγύρισαν, μετά από χρόνια, στον τόπο τους, ελευθερωμένα από Έλληνες της Αιγύπτου ή από ευρωπαϊκές φιλανθρωπικές οργανώσεις, καθώς και σε εφαρμογή της σύμβασης του 1829. ΓΕΡΑΚΙΟΥ: 1)Κανέλλα γυνή του Κ. Μήτρου, 2) Κωνσταντίνα Κων. Νηζά, 3) Αρχοντού αδελ. Γ. Σμαδή (Αρχοντού Γ. Αιμάδη), 4) Αντωνία αδελ. Γ. Σμαδή (Αντωνία Γ. Αιμάδη), 5) Κωνσταντής Γεώργ. Ασμάδη, 6) Δημητρούλα Γεωργ. Ασμάδη (Δήμητρα Γ. Αιμάδη), 7) Κανέλλα Νικόλα Γεωργ. Ασμάδη, 7) Κανέλλα Νικόλα Φασμούλη, 8) Αθανάσης Κων. Μονέζη, 9) Πάνος Πέτρου Κανέλλη, 10) Μαρουλίτσα Πέτρου Κανέλλη (Μαρουλίτσα Μήτρου Κανέλλη, χρόνων 1), 11) Παναγιώτα γυνή Δημ. Μαρούτα (χρ. 22), 12) Κανέλλα Θυγάτηρ Δημ. Καρούτα (Κανέλλα Θυγ. Δημητρίου Μαρούτα, χρ. 2), 13) Αικατερίνη γυνή Νικ. Ντούλφα, 14) Μιχάλης Χρίστου Μπάρδη, 15) Παναγιώτης Χρίστου Μπάρδη, 16) Γεωργάκης του Χρίστου Μαρουδιά. ΑΛΕΠΟΧΩΡΙΟΥ: 1)Κωνσταντίνα του Σταμάτη Κοντού, 2) Ανεψιός αυτής Σταμάτης, 3) Παναγιώτα του ιδίου, 4) Ελένη Μήτρου Κοντού, 5) Παναγιώτα θυγ. Μήτρου Κοντού αδελφή της Ελένης, 6) Θεοδώρα Δημητρίου Κοντού, 7) Αδελφός της, 8) Γεώργης του Αναγ. Τρύφωνα (Γεώργης Αναγνώστη Ρουφάκη, χρ. 9), 9) Θεοδώρα Θυγατέρα του (Θεοδώρα Αναγνώστη Τρύφωνα Ρουφάκη), 10) Κυριακούλα Θυγατέρα του (Κυριακούλα Αναγνώστη Τρύφωνα Ρουφάκη), 11) Λυγερή θυγατέρα του (Λυγερή Αναγνώστη Τρύφωνα Ρουφάκη), 12) Αντώνα του Ζαχαρία, 13) Παιδιά Θηλυκά του Ζαχαρία. Για τους με αυξ. αριθμό 1,2,5,8,9,10,11 και 12 αναφερόμενους στην κατάσταση σημειώνεται ότι «ηχμαλωτίσθησαν εις Νταλιάναν». ΚΑΡΙΤΣΑΣ: 1) Γεωργάκης Κων. Τσεμπελή (Δύο παιδιά άρρεν και θήλυ του Κωνσταντή Τζαπολή), 2) Ειρήνη του αυτού (Ειρήνη Γεωργ. Τζεμπελή), 3) Γυνή του Δημητράκη Μαρούδα με την κόρη της (εδώ μάλλον πρόκειται για τις αναφερόμενες με αυξ. Αριθμό 11 και 12 στην κατάσταση Γερακίου ), 4) Πάναινα Μαρουδού με κορίτσι της (Πάναινα Μαρουδιού , κόρη Παν. Μαρουδιού), 5) Υιός του Γ. Λαγού, χρ. 6, 6) Δύο παιδιά του Γ. Μίδη, 7) Ένα παιδί μικρόν του Μητ. Κανέλλη, 8) Μόρφω του Γεωργάκη Μήτου (Μόρφω Γεωργάκη Μήλου), 9) Δύο άρσεν. Παιδιά του Χρ. Πέρδη (εδώ μάλλον πρόκειται για τους με αυξ. Αριθμό 14 και 15 αναφερόμενους στην κατάσταση Γερακίου), 10) Αικατερίνη του ιδίου , 11) Αικατερίνη του Μήτρου Κανέλλη εις σπήλαιον Βρονταμά, 12) Κανέλλα του Γιαννάκη Μητρούδα. 13) Κανέλλα Μήτρου Μπράτη εις Κάστρον Κρεμαστής, 14) Θανάσης Κώστα Σακελλαρίου εiς τον Βελίτα (εδώ πρόκειται για τον συνοικισμό Βελωτά), 15) Χήρα Νικόλαινα Πιλόγαινα (Νiκόλαινα χήρα Πολύγαινα), 16) Διαμάντω του Πουλίτσα από Απιδιάν εις Κάστρο Κρεμαστής, 17) Δύο κορίτσια αυτής . ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΗΣ (Από εφημερίδα "Το Γεράκι", έκδοση Μάρτη-Απρίλη 2005) |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Δεκέμβρης 2004 ΑΓΟΡΑ ΥΔΡΟΦΟΡΑΣ Δημοπρατήθηκε και αναδείχτηκε ο ανάδοχος για την αγορά υδροφόρας για τη μεταφορά νερού στην Καρίτσα, προϋπολογισμού 74 χιλιάδες ευρώ. (Από εφημερίδα "Το Γεράκι", έκδοση Νοέμβρη-Δεκέμβρη 2004) |
Δεκέμβρης 2004 ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΔΕΞΑΜΕΝΗΣ Δημοπρατήθηκε και αναδείχτηκε ο ανάδοχος για την κατασκευή δεξαμενής και δικτύου ύδρευσης στην Καρίτσα, προϋπολογισμού 570 χιλιάδες ευρώ. (Από εφημερίδα "Το Γεράκι", έκδοση Νοέμβρη-Δεκέμβρη 2004) |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Δεκέμβρης 2004 Αφιέρωμα Γιάννη Γαβιήλ στην εφημερίδα "Τα Νέα του Αγίου Δημητρίου και του Δήμου Νιάτων" Η
ΚΑΡΙΤΣΑ Η
Καρίτσα είναι ένα γραφικό χωριό
χτισμένο σε μια πλαγιά της οροσειράς του
Πάρνωνα. Τα σπίτια της είναι
πετρόχτιστα με κόκκινα κεραμίδια και
πιτσιλιστά ντουβάρια. Τα παλιότερα
χρόνια πολλά από τα σπίτια σκεπάζονταν
με πλάκες. Η
θέα της είναι καταπληκτική. Από εκεί
ψηλά που είναι χτισμένη βλέπει τη
γαλάζια θάλασσα που απλώνεται στο βάθος
του ορίζοντα, αρκετά βουνά, χωριά και
κωμοπόλεις. Το κλίμα της Καρίτσας είναι βουνίσιο, σχετικά ξερό. Το καλοκαίρι είναι συνήθως δροσερό, αλλά ο χειμώνας αρκετά ψυχρός. Η αντάρα σκεπάζει την περιοχή αρκετές μέρες κάθε χρόνο. Οι δυνατοί άνεμοι, συνήθως ο βοριάς, είναι συχνοί προπαντός το χειμώνα. Τα
παλιά χρόνια η Καρίτσα αποτελούσε μέρος
του συγκροτήματος των λεγόμενων Κουνουποχωρίων.
Σήμερα αποτελεί ένα από τα Δημοτικά
Διαμερίσματα του Δήμου Γερόνθρων.
Το κτίριο της κοινότητας είναι πλέον
κλειστό. Τα
χρόνια της μετανάστευσης πολλοί
Καριτσιώτες έφυγαν κυρίως για την
Αυστραλία. Το χωριό ερήμωσε από τα νιάτα
και παρέμειναν σε αυτό τα γεροντάκια.
Έτσι πολλά σπίτια σε λίγο έκλεισαν.
Οι
κάτοικοι ασχολούνται με τα χωράφια, τις
ελιές και την κτηνοτροφία. Τα τελευταία
χρόνια έχουν επεκταθεί και σε
καλλιέργειες σε τοποθεσίες του
Γερακίτικου κάμπου, με αγορές νέων
χωραφιών. Το
χωριό χωρίζεται σε δύο γειτονιές, την Δώθε
Γειτονιά και την Πέρα Γειτονιά.
Στη Δώθε Γειτονιά βρίσκεται και η
κεντρική βρύση του χωριού κάτω από το Τουνταίικο
Ρουμάνι. Η
πλατεία του χωριού, ένα παλιό μικρό αλώνι
που μετατράπηκε σε πλατεία, χτισμένη από
πέτρες είναι το πρώτο που συναντά κανείς
όταν μπαίνει στο χωριό. Από την πλατεία
αναβαίνοντας μερικά σκαλιά μπαίνουμε
στο προαύλιο της Ευαγγελίστριας. Η
Ευαγγελίστρια είναι η κύρια εκκλησία
του χωριού χτισμένη πριν από 100 χρόνια
περίπου. Η δεύτερη εκκλησία του χωριού
είναι ο Άγιος Κωνσταντίνος, δίπλα στο
κοιμητήριο. Σε
μια άκρη της πλατείας και λίγο πιο ψηλά,
κοντά στο παλιό σχολείο το οποίο
αργότερα στέγασε το γραφείο της
κοινότητας, είναι τα Σφονταμάκια.
Οι χωριανοί κάθονταν στον ίσκιο
τους και συζητούσαν ατελείωτα όλα τα νέα
του χωριού. Τα Σφονταμάκια ήταν η μικρή
βουλή του χωριού. Προχωρώντας
προς το χωριό και σε αρκετή απόσταση
πριν φτάσουμε συναντάμε το Κοτρόνι
στα δεξιά του δρόμου. Το κοτρόνι είναι
ένας μεγάλος βράχος που ξεφυτρώνει από
το έδαφος. Το
περίεργο είναι ότι στην κορφή αυτού του
βράχου υπάρχει μία μυγδαλιά. Άγνωστο
αλλά και αξιοθαύμαστο πως αυτή η
μυγδαλιά ξεφύτρωσε εκεί ψηλά και πριν
από πόσα χρόνια. Συνεχίζοντας
φτάνουμε στην εκκλησούλα του Αϊ-Νικόλα
και από εκεί ανηφορίζουμε προς το χωριό.
Τα παλιά χρόνια μετά τον Αϊ-Νικόλα για να
φτάσεις στο χωριό ανέβαινες από τις τρόκλες,
ανηφορικό μονοπάτι όλο πέτρες. Σήμερα ο
δρόμος είναι ασφαλτοστρωμένος μέχρι την
πλατεία. Ονομαστό
στην περιοχή το πανηγύρι του Αϊ-Γιάννη.
Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 29 Αυγούστου.
Ανήμερα όλο το χωριό ανηφορίζει για τη
λειτουργία στην εκκλησούλα του Αϊ-Γιάννη
ψηλά στο βουνό, στον Ελατιά. Το βράδυ
γίνεται το πανηγύρι στην πλατεία. Παλιές
φιγούρες και ονομαστοί για τη δύναμή, τη
λεβεντιά και τα ανδραγαθήματά τους τα
αδέλφια Κωνσταντής και Μιχάλης
Μαλαβάζος (Ρουμάνος). Πολλές οι ιστορίες
που διηγούνται γι αυτούς. Ο Μιχάλης
Ρουμάνος, σε μεγάλη ηλικία πλέον, όταν
του έδινες το χέρι για να τον
χαιρετήσεις σου το έσφιγγε σαν τανάλια
με τη χερούκλα του. Οι
οικογένειες που διατηρούν συνεχιζόμενη
παρουσία στο χωριό από τα παλιά χρόνια
είναι: Αντωνίου, Κατσάμπη, Κρητικού,
Μαλαβάζου, Προφύρη, Ρήγα, Ροζακλή, Τούντα,
Τσεμπελή, Χαγιά. Είναι
πολλά αυτά που μπορεί να γράψει κανείς
για την Καρίτσα, κυρίως για τα παλιά
χρόνια που ήταν και τα ποιο ωραία και που
όλα ήταν ποιο γραφικά. Τότε το χωριό είχε
ζωή, κίνηση. Τα σπίτια ήταν όλα ανοιχτά,
υπήρχε κόσμος. Τα ζώα ανεβοκατέβαιναν
φορτωμένα. Σήμερα όλα έχουν αλλάξει. Για
όποιον έχει πρόσβαση στο internet,
θα μπορούσε ένα δει μια πολύ καλή
δουλειά η οποία έχει γίνει από δύο
πατριώτες που ζουν στην Αυστραλία. Ο
πρώτος, ο Δημήτρης Κατσάμπης
δημιούργησε τη σελίδα της Καρίτσας στη
διεύθυνση http://karitsa.tripod.com.
Ο δεύτερος, ο Στέλιος Χαγιάς
καταγράφει τα οικογενειακά δέντρα των
Καριτσιωτών στη διεύθυνση http://tribalpages.com/tribes/karitsa. Ο
γράφων κατάγεται από την Καρίτσα. Η
μητέρα μου, Μαρία Τούντα (Μικρούτση)
γεννήθηκε στην Καρίτσα. Η μητέρα της, η
γιαγιά μου, Γεωργία Λάμπρος ή
Γιωργίτσα ήταν από τον Άγιο Δημήτρη,
ήταν η μικρότερη αδελφή του Κωνσταντή (Σκούπα). email: jogabr1945@yahoo.gr (Από εφημερίδα «Τα Νέα του Αγίου Δημητρίου και του Δήμου Νιάτων», έκδοση Νοέμβρη-Δεκέμβρη 2004) |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Νοέμβρης 2004 Καινούργια στοιχεία ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΚΑΡΙΤΣΙΩΤΕΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ Αν
και η μετανάστευση από την Καρίτσα είναι
πανάρχαιο χαρακτηριστικό, από τότε που
άρχισε το χωριό, τα πολύ παλιά χρόνια
περιοριζότανε προς τα γειτονικά χωριά
και τις κοντινές πόλεις.
Αραιά και που, λίγοι τολμούσαν να
πάνε πάρα πέρα, στα νησιά του Αιγαίου ή
στην Αθήνα. Έτσι τουλάχιστον λέγανε οι
γέροι του χωριού. Λέγεται
ότι η πρώτη μεγάλη μετανάστευση για το
εξωτερικό άρχισε πριν το 1890 όταν πολλοί
φύγανε για την Αμερική. Συνεχίστηκε
ίσαμε τη δεκαετία του ’20 όποτε η
οικονομική πτώση λιγόστεψε το ρεύμα
προς τα κει. Για αυτές τις
πληροφορίες, επίσης, μέχρι σήμερα
στηριζόμασταν στις μνήμες των
γεροντότερων χωριανών. Αλλά
τώρα, χάρη στην επίμονη και επιμελή
εργασία ενός Αυστραλοκαριτσιώτη
ερευνητή, αρκετά στοιχεία βγαίνουν στο
φως. Ο Στέλιος Χαγιάς, από την
Αδελαΐδα, έχει χτενίσει αμερικάνικα
αρχεία απ’ την εποχή κείνη για να βρει
τα ονόματα των πρώτων
Αμερικανοκαριτσιωτών, τα καράβια που
τους πήγανε, ακόμα και τις ημερομηνίες
που φτάσανε κει. 1888 - Γιάννης
Δημητρίου Τσεμπελής (Κολοκυθογιάννης) 1889 - Χρήστος
Δημητρίου Τσεμπελής 1891 - Γιάννης
Δημητρίου Μαλαβάζος (Μπέης), Παναγιώτης Διαμαντή Χαγιάς
1892 -
Θανάσης Διαμαντή Χαγιάς 1893 -
Κωνσταντίνος Σωτηρίου Μαλαβάζος (Ρουμάνος) 1896 - Κωνσταντίνος Γιάννη
Μαλαβάζος (Κωνσταντιρουμάνος),
Κωνσταντίνος Δημητρίου Μαλαβάζος, Ελένη
Δημητρίου Μαλαβάζου
1898 - Γιάννης
Δημητρίου Μαλαβάζος (Μπέης) - 2η φορά,
Κωνσταντίνος Νικολάου Μαλαβάζος (Κωστής) 1899 - Κωνσταντίνος Χρήστου Μαλαβάζος (Γκαβοχρήστος) 1900 - Κωνσταντίνος Δημητρίου
Τσεμπελής, Παναγιώτης Δημητρίου
Τσεμπελής 1901 -
Χρήστος Μαλαβάζος (Μαζαράκος) 1903 - Κωνσταντίνος Αντωνίου,
Μάρκος Κατσάμπης, Κωνσταντίνος Νικολάου
Μαλαβάζος (Κωστής) - 2η φορά, Γιώργης
Γιάννη Μαλαβάζος (Γιωργηρουμάνος),
Κωνσταντίνος Γεωργίου Μαλαβάζος (Σιουλάρμπης)
-2η φορά, Παναγιώτης Διαμαντή Χαγιάς (2η
φορά) 1904 - Λάμπρος Κατσάμπης,
Γιάννης Τσολομύτης, Κωνσταντίνος
Ζαχαράκης, Νικολέτα Τσεμπελή (γένος
Νιάρχου), Ελένη Δημητρίου Τσεμπελή, Έμμα
Δημητρίου Τσεμπελή 1905 -
Γιάννης Λάμπρος, Κωνσταντίνος
Αναστασίου Μαλαβάζος (Μακάριος) 1906 -
Θανάσης Δημητρίου Μάλαβάζος (Μαζαράκος),
Δημήτρης Μαλαβάζος (Ζωναράς), Στυλιανός
Διαμαντή Χαγιάς (Δράτσας 1907 -
Μιχάλης Μαλαβάζος (Ρουμάνος) 1908 -
Κωνσταντίνος Ζαχαράκης(11 ετών),
Παναγιώτης Μαλαβάζος (Κουλεντής) 1909 -
Γιώργος Προφύρης, Λάμπρος Τούντας,
Γιάννης Τούντας, Παναγιώτης Μαλαβάζος,
Γιώργος Αντωνίου, Παντελής Αναστασίου
Μαλαβάζος (Λουκάς) 1910 -
Νίκος Χαγιάς, Δημήτρης Τούντας,
Παναγιώτης Τούντας 1911 -
Δημήτρης Τούντας, Παναγιώτης Προφύρης 1912 -
Γιάννης Λάμπρος, Δημήτρης Κατσάμπης,
Κωνσταντίνος Τούντας 1913 -
Αργύρης Μαλαβάζος 1914 -
Λάμπρος Κατσάμπης, Δημήτρης Χαγιάς (Μπάλας),
Δημήτρης Μαλαβάζος (Ζωναράς) -2η φορά 1919 -
Κωνσταντίνος Νικολάου Μαλαβάζος (Κωστής)
-3η φορά 1920 - Χρήστος Τριανταφύλλου,
Κωνσταντίνος Μαλαβάζος, Κωνσταντίνος
Νικολάου Μαλαβάζος (Κωστής) -4η φορά,
Κωνσταντίνος Γεωργίου Μαλαβάζος (Σιουλάρμπης)
-3η φορά 1921 -
Αλέξανδρος Χρόνης 1922 -
Θανάσης Δημητρίου Μάλαβάζος (Μαζαράκος)
-2η φορά 1928 -
Αγγελικώ Μαλαβάζου (το γένος Κόντου),
σύζυγος Κωνσταντίνου Μαλαβάζου (Κωστή)
με τα τρία τους παιδιά: Νικόλα, Κατερίνα
και Αφροδίτη Ο κατάλογος τούτος ίσως να μην έχει όλους, είναι επομένως μια αρχή που με το χρόνο θα συμπληρωθεί. Ο Στέλιος δέχεται συμπληρωματικές πληροφορίες στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο sghagias@bigpond.net.au Στο μεταξύ πολλοί, απ’ τους πρώτους Καριτσιώτες μετανάστες στην Αμερική, έχουν καταγραφτεί στα «Οικογενειακά Δέντρα Καριτσιωτών» που βρίσκονται στην ιστοσελίδα http:///www.tribalpages.com/tribes/karitsa |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Οκτώβρης 2004 Ανάδειξη υποτρόφων Ματαλά ΔΥΟ ΚΑΡΙΤΣΙΩΤΟΠΟΥΛΕΣ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΠΕΡΗΦΑΝΟ
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
